مسئله 265 - شستن توى بينى و مقدارى از لب و چشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براى آنكه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود ، چيزى باقى نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد . و كسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد ، اگر بداند در وضوهائى كه گرفته مقدار واجب را شسته نمازهايى كه خوانده صحيح است . مسئله 266 - بايد صورت و دستها را از بالا به پائين شست و اگر از پايين به بالا بشويد وضو باطل است . مسئله 267 - اگر دست را تر كند و به صورت و دستها بكشد ، چنانچه ترى دست به‌قدرى باشد كه بواسطه كشيدن دست ، آب كمى بر آنها جارى شود كافى است . مسئله 268 - بعد از شستن صورت بايد دست راست و بعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . مسئله 269 - براى آنكه يقين كند آرنج را كاملًا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد . مسئله 270 - كسى هم كه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته ، در موقع وضو ، بايد تا سر انگشتان را بشويد . و اگر فقط تا مچ را بشويد وضوى او باطل است . پس شستن دست قبل از صورت جزء وضو نمىباشد . گرچه مستحب است . مسئله 271 - در وضو ، شستن صورت و دستها براى يك مرتبه واجب و مرتبه دوّم مستحب و مرتبه سوّم و بيشتر از آن حرام مىباشد . معناى شستن هم معلوم است ممكن است با يك مشت آب يقين كند كه همه صورت شسته شده است اين مىشود يك مرتبه ولى گاهى ممكن است چند مشت بايد آب بريزد تا يقين كند كه شسته شده است در اين صورت همه چند مشت يك مرتبه شستن حساب مىشود . مسئله 272 - بعد از شستن هر دو دست ، بايد جلوى سر را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند و احتياط واجب آن است كه با دست راست مسح نمايد و از بالا به پائين باشد . مسئله 273 - يك قسمت از چهار قسمت سر ، كه مقابل پيشانى است جاى مسح مىباشد . و هر جاى اين قسمت را به هر اندازه مسح كند كافى است ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه از درازا به اندازه يك انگشت و از پهنا به اندازه پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد . مسئله 274 - لازم نيست مسح سر بر پوست آن باشد بلكه بر موى جلوى سر هم صحيح است ولى كسى كه موى جلوى سر او به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلًا شانه كند به صورتش مىريزد ، يا بجاى ديگر سر مىرسد ، بايد بن موها را مسح كند ، يا فرق سر را باز